Enrique F. Paisal Rego (Ricucho) Texto copiado da Palmeira Virtual vella. Ten data do 2002. Nacido en Palmeira en 1938. A la edad de 8 años comienza sus estudios de solfeo y acordeón con su padre, Enrique Paisal Pérez. A los 10 años se traslada a Santiago de Compostela donde sigue con sus estudios de solfeo y piano con el professor D. Angel Brage en el Conservatorio de Grado Superior de dicha ciudad. También asistió a cursillos de…
«Me apena desprenderme de mis cuadros; son algo muy íntimo» Texto extraído de La Voz de Galicia por Raquel Iglesias, RIBEIRA / LA VOZ. 09 dic 2011. La artista expone, con el título de «Retrospectiva», cerca de una treintena de obras en el centro social de Cabo de Cruz Andalucía y Galicia, tan alejadas en el mapa, unen sus paisajes en la exposición que Teresa Argibay tiene en el centro social de Cabo de Cruz, Boiro. La artista ribeirense…
Domingo Regueira: O artista empeñado en seguir na sombra Artigo extraído de La voz de Galicia 13 oct 2018. M. X. Blanco / RIBEIRA / LA VOZ. 13 oct 2018 Foto: Marcos Creo Os amigos empurrárono a exhibir unha serie de debuxos sobre a obra de Valle-Inclán Asina as ilustracións que esta tempada se poden ver na sala de exposicións do Museo Valle-Inclán da Pobra, traballos que permiten facer unha viaxe a través da obra do creador…
Xoán Fernández Martínez Biografía extraída de ‘Galegos’ en ‘Galicia Digital’ http://galegos.galiciadigital.com/es/xoan-fernandez-martinez Categoría: Pintor Fecha de Nacimiento: 9 de febrero de 1938 Lugar de Nacimiento: Ribeira (A Coruña) Currículum Autodidacta ribeirense de larga trayectoria, actualmente vive y trabaja en Palmeira (A Coruña) en su estudio ubicado junto a la Ría de Arousa. Después de pasar por diversas etapas de signo expresionista y abstracto, desembarcó en una pintura hiperrealista cargada de sutiles resonancias oníricas tras sufrir una fuerte influencia…
Alberto Romero Bermo (2002). Eche unha cuestión de gustos. A min Palmeira sempre me gustou vista desdo mar. Non sei, penso que en certo xeito sempre me lembrou a unha vila desas dos contos de fadas, toda achegadiña, apiñocada a carón do mar, e logo esparcida por aquí e por acolá coma se estivese fuxindo monte arriba ata a Curota, escapando do mar. Confeso que é unha impresión da miña vila un tanto infantil pero eses son os recordos…
Juan Rei (O da Cova). Segundo nos conta a sagrada Biblia no Antigo Testamento (Xénese 11), os descendentes de Noé intentaron construir unha torre para gabear ata o ceo, provocando así a ira divina. Como castigo, o propio Iahvé creou a confusión de linguas que existe hoxe en día no mundo. Se hai un sitio onde este babel se manifesta de forma máis clara é en Palmeira, o destino desexado para un importante número de persoas procedentes da diáspora…
Carlos Callón (1996). Se houbera que reconstruir a gloriosa historia de Palmeira, o mellor sustento para o facer, non sería posiblemente – nin un libro nin unha fita sonora ou audiovisual (a televisión, tan proclive onte e hoxe a nos facer “grabar grorias estrañas”…). So unha alfombra floral –construida coa sudor de todo o pobo e sobre a cal debería pasar en sagrá procesión para facer memoria do seu pasado e coller folgos para o seu futuro – podería…
Autor: Juan Rei (O da Cova) Data: 08-02-2002 A ALONDRA ¿Cantos de nós, sendo rapaces, non temos oído ós vellos de Palmeira a seguinte advertencia: «¡Coidado coa alondra!»? Isto tiña lugar sempre e cando alguén se aventuraba a xogar na praia de noite. Na nosa imaxinación, «A Alondra» formaba parte dese grupo de seres lexendarios e lugares máxicos, integrado por nomes tan populares como O Can do Urco, Pepa a Loba, A Igrexa dos Mouros ou a Cova de…
O Castelo. Unha noite de san Xoán, dende a praia de Banda o Río, os raparigos ollabamos as fogueiras: a do Norte a carón de Esteirón, a da Tixosa no illote do que colle o nome e a do Castelo no cumio das pedras; ardían asemellando plantar lume no mar, as lapas axudadas polos refachos do vento do nordés medraban e medraban ata o Ceo. Mirabamos extasiados, coma fóra de nós cando. nesas, achegouse un vello de idade infinda,…
A congostra dos lamentos. A congostra é un camiño, nin máis novo nin máis vello que unha estrada, nin máis nin menos importante que un camiño real, ela cruza regueiros, lameiros e pedregais para unir as aldeas e levar a uns e outros ó encontro da vida, do traballo ou dos pesares. Ela discorre co ancho dos rodeiros dun carro afundindo o terreo polos moitos anos de uso e deixando no alto os campos; as súas abas teñen…
A páxina vella non está ao día, pero…
E algún artigo aproveitable do foro orixinal.
Oficinas de EraDixital, S.L.
Rúa do Vilar 65
15959 Palmeira, A Coruña
Tel. 981 107 906
email: santi@eradixital.com
Si tendes contidos, correccións, cambios, ideas, colaboracións, suxerencias, por favor poñerse en contacto…
